Patriotyczny sport

Dawniej sport miał wymiar czysto rozrywkowy. Bywały również lata, że traktowany był jako narzędzie w politycznej walce. Ale czy można mówić o sporcie w kontekście postawy patriotycznej? Paweł Stańczyk próbuje znaleźć odpowiedź na to nurtujące pytanie. Zapraszamy do lektury.

O patriotyzm w dzisiejszych czasach nie jest łatwo. Ktoś może powiedzieć, że ludzie walczący w trakcie wojny mieli w tym temacie nieco lepiej. Ale czym jest patriotyzm? Jest to umiłowanie własnej ojczyzny, symbolów narodowych, gotowość do jej obrony.

Patriotyzm wyrażać można na wiele sposobów. Wśród nich znajduje się także i sport. Rywalizowanie (zwłaszcza na poziomie międzynarodowym) może doskonale wypromować dany kraj. Popatrzmy na naszych rodaków – ludzi, których pracą są zmagania sportowe. Podczas zawodów wielokrotnie możemy ich oglądać – promujących nasze barwy, bo przedstawiają światu polską flagę. Zdecydowanie mogę powiedzieć, że takie zachowanie jest godne nazwania patriotycznym.

Lekkoatleci. Nie tak dawno rozgrywano Mistrzostwa Europy w serbskim Belgradzie. Polacy wywalczyli tam wiele medali. Później z dumą prezentowali się z biało-czerwoną flagą na szyi.

A czy Mazurek Dąbrowskiego, w którego wsłuchiwać mogą się zgromadzeni na trybunach obiektów całego globu, nie jest doskonałą prezentacją narodu? To wszystko dzięki zawodnikom i ich ciężkiej pracy każdego dnia. Sukcesy mamy nie tylko w lekkoatletyce ale i w skokach narciarskich, tenisie, czy ostatnio piłce nożnej, gdzie żwawy hymn wykonywany jest już przed rozpoczęciem rozgrywek.

Oprócz tego, w meczach międzypaństwowych zawodnicy tworzący drużynę narodową występują w strojach nawiązujących do flagi państwowej, a po strzelonych golach lub zdobytych punktach wielu graczy całuje orzełki na swych koszulkach. Przykładem takiego sportowca jest piłkarz Jakub Błaszczykowski. Nie mam żadnych wątpliwości, że jest to postępowanie patriotyczne. Można rzec, że i postawa Łukasza Podolskiego w jakimś stopniu jest patriotyczna. Ten niemiecki piłkarz polskiego pochodzenia wielokrotnie miał okazje do grania przeciwko naszym rodakom. Kilka razy udało mu się nawet strzelić gola. Nie cieszył się jednak specjalnie z tych bramek, ani ze zwycięstw swojej drużyny. Zawsze podchodził do polskich graczy, przepraszał ich i pocieszał. Poprzez częste udzielanie wywiadów w języku polskim, Łukasz pokazuje, że nie wstydzi się języka kraju swojego pochodzenia. Wyraźnie z tego wynika, że pomimo gry w reprezentacji Niemiec Łukasz Podolski pozostaje wielkim patriotą kraju, w którym się urodził.

Wielkim przykładem patrioty okazał się Kamil Stoch. Polski skoczek narciarski, który zdobył na Igrzyskach Olimpijskich w Soczi dwa złote medale, podczas konkursów skakał z biało-czerwoną szachownicą na kasku. Nasz mistrz dowiódł, że w trakcie współzawodnictwa nie trzeba zapominać o własnej ojczyźnie. Udowodnił także, że podczas startów w największych imprezach, można śmiało prezentować wszystkim kibicom swoje barwy narodowe.

Wśród sportowców znajdziemy i takich, którzy chcą dbać o przyszłe pokolenia. Dzięki zakładanym przez nich szkółkom (Eve-nement Team) Kamila Stocha oraz innym akcjom jak np. te prowadzone przez Marcina Gortata dla młodych koszykarzy (Marcin Gortat Camp) w przyszłości będą one procentowały. Gwiazdy walczą o to, by ktoś kiedyś mógł ich zastąpić i osiągać równie wysokie rezultaty.

Czyż więc trzeba zostawać zawodowym sportowcem aby zadbać o promocję Polski czy innego państwa na świecie? Oczywiście, że nie.
Patriotyzmu w sporcie jest więcej. Możemy go wyrażać poprzez udział w memoriałach organizowanych na cześć znanych, zmarłych już ludzi związanych ze sportem. W Polsce również można brać udział w tego typu uroczystościach. Memoriał Huberta Wagnera jest jednym z najbardziej znanych turniejów siatkarskich w Polsce. Poprzez grę lub kibicowanie możemy wyrazić naszą pamięć o znakomitym polskim trenerze piłki siatkowej. Memoriał Kamili Skolimowskiej jest z kolei dużą imprezą lekkoatletyczną. Zawody organizowane w Warszawie zawsze przyciągają wielu zawodników oraz widzów. Poprzez udział w takiej uroczystości możemy wyrazić swoją wdzięczność zmarłemu już rodakowi, a jednocześnie okazać dumę ze wspólnej przynależności do jednego narodu.

Zarówno w Polsce jak i na świecie organizuje się bardzo dużo imprez masowych upamiętniających ważne wydarzenia z historii danego kraju. Biegi Konstytucji 3 Maja oraz Niepodległości są jednym z najdoskonalszych przykładów takiego patriotycznego zaangażowania sportowego, ponieważ to nie zwycięstwo ale samo uczestnictwo jest najważniejsze. Sportowa rywalizacja służy podkreśleniu znaczenia jakiegoś istotnego wydarzenia w dziejach danego społeczeństwa.

Jednym z argumentów potwierdzających tezę, że sport może mieć wymiar patriotyczny jest postawa wielu kibiców sportowych, dla których bycie patriotą to bycie z reprezentantami narodu na dobre i na złe. Mimo, że polscy piłkarze nie zawsze wygrywają najważniejsze mecze, to kibice ich nie opuszczają. Po przegranych spotkaniach zawsze śpiewają znane przyśpiewki i z wielkim zapałem dopingują swoją reprezentację. Nie jest także tajemnicą, że na stadionach całego świata spotyka się wszelakiego rodzaju oprawy patriotyczne. Kiedyś, podczas meczu Legii Warszawa i Podbeskidzia Bielsko Biała, fani klubu ze stolicy przygotowali wspaniałą oprawę upamiętniającą Żołnierzy Wyklętych.

Zachowanie tych wspaniałych miłośników sportu z pewnością można nazwać patriotycznym. Patriotyzm sportowy przejawia się również w moim domu. W czasie telewizyjnych transmisji sportowych mój dziadek niemal słabł z emocji. Miał taki stres, jakby sam walczył o jak najlepsze lokaty. Dobro polskich sportowców nie było mu obojętne. W przypadku dyscyplin indywidualnych, gdy Polak wygrał zawody i stawał na najwyższym stopniu podium, dziadek razem z nim śpiewał „Mazurka Dąbrowskiego”. Porażki nie zniechęcały go do oglądania kolejnych występów. Zawsze wspierał naszych sportowców i życzył im jak najlepiej. Nigdy nie kibicował sam. Jeśli byłem w domu, z wielką ochotą pomagałem mu w dopingowaniu polskich zawodników. Teraz go już nie ma, ale ważne wydarzenia śledzić mogę wraz z młodszym kuzynem, któremu z miłą chęcią przybliżam to co dzieje się na ekranie telewizora lub komputera.

Owszem, zdarza się, że sport nie ma wymiaru patriotycznego. Piłkarze sprzeciwiają się trenerom swojego zespołu, niektórzy sportsmeni nie chcą występować w strojach narodowych, a wśród kibiców zdarza się nieodpowiednie zachowanie. Są to jednak pojedyncze przypadki i nie zasługują one na roztrząsanie.

Na podstawie przywołanych przeze mnie przykładów stwierdzam jednak, że sport może mieć i z całą pewnością ma wymiar patriotyczny. Niech sukcesy nas nie porywają tylko na jedną krótką chwilę. Pozostając zwykłymi ludźmi, możemy cały czas być wielkimi patriotami.

Paweł Stańczyk

autor publikuje także na skokinarciarskie24.blog.pl

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Connecting to %s